|
Ik ben een survivor van kinderkanker uit 1981, 14 jr. oud, vanwege het hoge overlijdenspercentage (>80%) toentertijd ben ik 1 van de weinige overlevenden uit die tijd. Lotgenotencontact, internet e.d. bestond allemaal niet. Het werd ouders zelfs afgeraden te praten met hun kind over de kanker en al erom heen. Hierdoor heb ik nooit kunnen verwerken wat er met mij en mijn lotgenootjes gebeurde en ben ik behoorlijk getraumatiseerd geraakt.
Lotgenotencontact voor kinderen met kanker bestaat nu wel gelukkig, ook voor jong volwassenen die kinderkanker hebben gehad is er van alles, maar lotgenotencontact voor volwassenen ouder dan 35 die op kinder/jeugdige leeftijd kanker hebben gehad helaas niet.
Ik zoek dan ook lotgenoten die net als ik meer dan 20jr. geleden kanker overleefd hebben op jonge leeftijd. Zou graag willen weten hoe zij nu in het leven staan. Jarenlang is het goed gegaan, maar naar mate ik ouder word krijg ik steeds meer problemen met mijn lichaam (Late Effecten chemo's en operaties), maar ook geestelijk. Voel me onbegrepen en niet serieus genomen.
Eén en ander word ook veroorzaakt doordat ik door mijn kanker lichamelijk beperkt ben geraakt, maar dat nooit heb willen accepteren. Heb dik 25jr. geleefd alsof er niets gebeurd was en wilde niet onder doen voor anderen. In 2005 was de koek op en ben ik zowel lichamelijk alsook geestelijk ingestort. Mijn lichaam heeft teveel geleden (chemo's/operaties), tel daarbij de (chronische) overbelasting van de afgelopen jaren bij op en het plaatje is compleet. Noodgedwongen ben ik moeten stoppen met werken, word vanwege onbekendheid van Late Effecten Kinderkanker (nog) niet gezien als chronisch zieke, maar ben het wel.
_________________
1981: Osteosarcoom in kop re-femur 14jr.oud, chemo T10B Protocol 1982: plaatsing T(otale)H(eup)- + femurprothese --> megaprothese, 1997: revisie megaprothese, 2004: Late Effecten Kinderkanker, Anno nu: heupkomrevisie in t vooruitzicht
|
Vereniging 'Ouders, Kinderen en Kanker'
Omhoog
