Praathoek voor jongeren

ik ben vandaag weer voor het eerst naar school geweest sinds mijn broer overleden is. Hij had leukemie voor 2,5 jaar en heeft kuren gehad en ook nog een stamceltransplantatie van mij maar het werkte allemaal niet.
ik mis hem heeel erg.
Maar vandaag dus mijn eerste school dag.
Ik dacht onee dan komen ze natuurlijk allemaal na mij toe en proberen mij te troosten enzo en opzich leek het me wel fijn maar ook vermoeiend ik had er een beetje een dubbel gevoel over.
Nou ik was dus vandaag op school.
NIEMAND maar ook NIEMAND deed of dat er maar IETS gebeurt was.
Ze wisten natuurlijk ook niet wat ze moesten zeggen maar het was zo van ze praatte gewoon weer over normale dingen. En als ik dan maar even niks zei ofzo dan lieten ze mij gewoon alleen staan.
Maar gelukkig heb ik wel 2 andere vriendinnen die mij tenminste wel een beetje bij staan. Maar die zitten niet bij mij op school
Ik heb vanmiddag een gedicht gemaakt en naar mijn klasgenoten gestuurd. Over hoe ik me voelde. En dan krijg ik van die berichtjes ;
Ja ik ben hier niet zo goed in.
Dan denk ik zo van ja niemand is hier goed in.
Net zoals mijn broer zei ;
je hebt geen keus
en dat hebben wij ook niet.
Ik hoop gewoon dat ik met iemand goed kan praten die dit allemaal heeft meegemaakt.
iemand die hier al uit is en die mij snapt.
zal wel fijn zijn
xxxx

Hoi Eveline,

Wat lijkt me dat moeilijk zeg, om zo weer die eerste keer naar school te gaan. Zelf heb ik er geen ervaring mee, dus ik kan je ook niet helpen. Ik kan wel heel goed snappen dat het voor je klasgenootjes ook moeilijk is. Zij zijn misschien bang om iets te zeggen wat jou verdrietig maakt, niet wetende dat niks zeggen je ook verdrietig maakt.

Sterkte meid!

Toen mijn zusje was overleden ging ik die dag daarna gewoon naar school.
IK wou gewoon even wat anders aan mijn hoofd.
Ik werd er gek van.
het gaat gelukkig goed

Ik ben na het overlijden van mijn broertje ook meteen weer naar school gegaan, maar daar heb ik eigenlijk best spijt van. Want zo heb ik de week voor de begrafenis niet echt meegemaakt en ook niet echt van mijn broertje afscheid genomen.